Gęśnik z gliny
Budowanie dla ptactwa wodnego pomieszczeń z ubijanej gliny nie jest praktyczne, natomiast pomieszczenia z gliny wymieszanej ze słomą dały dobre wyniki. Użyteczność ich w dużym stopniu będzie zależała od jakości gliny. Ściany z gliny tzw. chudej będą słabe, nie może być ona jednak także za tłusta, gdyż ściany pękają wówczas wskutek jej kurczenia się. Dlatego najpierw trzeba zbadać jakość gliny i ustalić ilość i jakość domieszek. W tym celu bierze się bryłę świeżej gliny, ugniata starannie, a następnie robi z niej placek grubości około 3 cm, szerokości 6 cm, długości 25 cm. Placek kładzie się na kawałku szkła posmarowanego tłuszczem i rysuje na nim dwie bruzdy w odległości 20 cm. Po wyschnięciu gliny (nie w słońcu) mierzy się jeszcze raz odległość od bruzdy do bruzdy. Różnica w milimetrach podzielona przez 2 stanowi procent skurczu gliny. Glina bardziej chuda niż o skurczu 2% do budowy się nie nadaje; bardziej tłusta niż o skurczu 8% może być użyta, ale z domieszką piasku i sieczki. Jeżeli glina jest dobra, budynek będzie praktyczny, trwały, ciepły i tani.